یلدا فقط یک شب بلند نیست؛یلدا حافظهی جمعی یک ملت است. شبی که از دل تاریخ آمده، از کنار کرسیها، از صدای قصههای مادربزرگ، از بوی هندوانه و انار، از فال حافظی که همیشه بیشتر از یک شعر حرف داشت. یلدا، سنتی است که نسلها را بیهیاهو به هم وصل کرده؛ بینیاز از توضیح، بینیاز از تبلیغ. در فرهنگ ایرانی، یلدا شبِ ایستادن است. ایستادن مقابل تاریکی، نه با ترس، بلکه با آگاهی. ایرانیها قرنهاست یاد گرفتهاند شب را دور بزنند؛ با دورهمی، با شعر، با روایت، با نور. یلدا، تمرین جمعیِ امید بوده قبل از آنکه اسم امید روی کاغذ بیاید. این شب، شبی است که خانواده معنا پیدا میکند. آدمها کنار هم مینشینند، فاصلهها کوتاه میشود و دلها گرم. یلدا شب شنیدن است؛ شنیدن تجربه، تاریخ، خاطره. شبی که گذشته بیواسطه به آینده وصل میشود.
یلدا در فرهنگ ایرانی، شب صبر است. شب فهمیدن اینکه تاریکی بخشی از مسیر است، نه پایان آن. اینکه اگر شب طولانیست، برای این است که صبحش ارزش داشته باشد. این نگاه، فقط یک رسم نیست؛ یک جهانبینی است. در یلدا، شعر فقط شعر نیست؛ زبان جان است. حافظ میآید وسط جمع و کلماتش میشود آیینه. هرکس چیزی از آن برمیدارد، هرکس سهمی از معنا. این یعنی فرهنگ؛ یعنی چیزی که هر بار خوانده میشود، تازهتر میشود. یلدا، شب احترام به ریشههاست؛ ریشههایی که اگرچه در گذشتهاند، اما آینده را نگه داشتهاند. ایرانی بودن یعنی بلد بودنِ ماندن، حتی وقتی شرایط سخت میشود. یعنی بلد بودنِ ساختن، حتی وقتی شب طولانیست.این شب، شجاع است چون فراموش نشده. چون هنوز زنده است. چون هنوز مردم، با همهی تفاوتها، دور یک معنا جمع میشوند. یلدا یادمان میدهد سنت، اگر زنده باشد، مانع پیشرفت نیست؛ ستون آن است. فرهنگ ایرانی در یلدا خودش را آرام و عمیق نشان میدهد؛ بدون شعار، بدون اغراق. فقط با بودن، با ادامه دادن، با حفظ چیزی که ارزش حفظ شدن دارد. یلدا، شب پیوند عقل و دل است؛ تجربه و امید. در دنیایی که خیلی چیزها سریع مصرف و فراموش میشوند، یلدا ماندگار مانده. چون از جنس مردم است، از جنس زندگی. این شب، درس بزرگی دارد: آنچه با معنا ساخته شود، با زمان از بین نمیرود.
و درست در امتداد همین سنت و فرهنگ دیرپا، هلدینگ اطلس یلدا را نماد تداوم، ریشهداری و نگاه مسئولانه به آینده میداند؛ باوری برگرفته از فرهنگ ایرانی که ماندگاری را در احترام به انسانها، تجربهها و ارزشهای اصیل میبیند. هلدینگ اطلس، شب یلدا را به خانواده بزرگ خود تبریک میگوید و ایمان دارد روشنایی، همیشه از دل همین سنتهای زنده عبور میکند.
در بلندترین شب سال، وقتی تاریکی و سکوت همه جا را پر کرده، یادمان باشد که هیچ شبی همیشه سیاه نمیماند و فرداها با روشنایی و تغییر میآیند. مثل یلدا که پایانش نوید روزهای بلندتر و امید است، هر روز سخت و هر تصمیم پیچیده هم بالاخره به پایان میرسد و فرصت تازهای برای رشد و تحول باز میکند. این شب، تنها یادآور گذر زمان نیست، بلکه تلنگری است بر همه ما که حتی در تاریکترین لحظات، امید و آفتاب در انتظار ماست.
تاریخ خبر : 30 آذر 1404